( 1 ) فصل يازدهم در فاصلهء جنگ‌هاى بدر و احد بىترديد نتايج جنگ بدر ، زخمى ژرف در جان قرشيان و منافقان و يهود و اعراب مشرك همگون با ايشان بر جاى گذارد . اين گونه اعراب در برابر دعوت اسلامى ، تعصبى را كه در برخورد قريش و وابستگان يهودى و منافقش آشكار گشت ، از خود نشان نمىدادند . اين زخم كه از دلهاى ايشان خونى جارى ساخته بود كه تا از محمد و پيروانش انتقام نمىگرفتند همچنان جارى مىماند ، باعث شد قريش براى زمان انتقام روزشمارى كنند . قرشيان كه از گريستن و نوحه بازداشته شده بودند پس از چندى به گريستن بر كشتگان خويش بازگشتند زيرا ديدند گريه آتش جانها را شعله‌ور مىسازد و احساسات را بر مىانگيزد . زنان شب و روز نوحه مىكردند ، موهاى خويش را مىبريدند و علاوه بر آن شتر يا اسب مرد كشته شده را مىآوردند و در اطراف آن نوحه مىكردند و از جنگ بدر و حوادث آن ياد مىكردند ، قريش همواره بر اين كار بودند و انديشه‌اى جز